Design Taste — เลิก gen แล้วถามว่า "สวยมั้ย" — ผมถาม 4 คำถามนี้แทน
เลิกถามว่าสวยมั้ย เริ่มจาก brandbook กำหนดเอกลักษณ์ก่อน gen แล้วใช้ 4 เลนส์ (squint, remove until it breaks, copy test, emotional register) เช็คว่าหน้าที่ AI gen มาตรงเอกลักษณ์รึยัง
เลิก gen UI แล้วถามตัวเองว่า "สวยมั้ย" เถอะ — มันตอบไม่ได้
"สวย" มันลอย พิสูจน์ไม่ได้ เถียงกันไม่จบ ผมเลยเปลี่ยนคำถาม
isagi0x.com gen ด้วย AI เกือบทั้งหน้า แต่ไม่ออกมาโหล
ไม่ใช่เพราะ prompt เก่ง — เพราะไม่ได้เริ่มจากหน้าจอ เริ่มจาก brandbook ก่อน
AI gen ออกมา generic เพราะมันเริ่มจากศูนย์ทุกครั้ง — "ปุ่มสวยๆ หน้าตาแบบไหน" มันเลยตอบกลางๆ ที่ปลอดภัยสุด
ผมเริ่มคนละจุด — เริ่มจาก "งานนี้มีเอกลักษณ์ดีไซน์แบบไหน" กำหนด design identity ก่อนเลย โทนแบบ Dune อ่านเหมือนหนังสือ ไม่เหมือนเว็บ
พอมีเอกลักษณ์ที่ชัดก่อน ปุ่มกับ layout มันก็เข้าชุดตามมาเอง — ไม่ใช่ของกลางๆ ที่ AI เดา
generic เลยไม่ใช่ปัญหาตอน polish มันคือปัญหาตอน "เริ่ม"
ทีนี้พอมี brandbook แล้ว ต้องมีตัวเช็คว่าหน้าที่ AI gen มา "ตรงภาษา" รึเปล่า
ผมขี้เกียจ ไม่อยากไล่ลง design skill เป็นสิบตัวมาลองทีละอัน — แต่ละอันก็พูดคนละเรื่อง
เลยให้ AI อ่านให้หมด แล้วกลั่นเหลือ 4 เลนส์ที่ใช้บังคับภาษาตอนทำ isagi0x.com
checklist ai-slop บอกได้แค่ว่าอะไร "ผิด" — 4 เลนส์นี้บอกว่ามัน "ตรงเอกลักษณ์ที่เราวางไว้" รึยัง
1. Squint test — หรี่ตามองจอ จนภาพเบลอ
วิธี: เอนหลัง หรี่ตาจนอ่านตัวหนังสือไม่ออก เหลือแต่ก้อนสีกับน้ำหนัก
อะไรที่ยังเด่นตอนเบลอ = ลำดับความสำคัญจริงของหน้านั้น ถ้าเบลอแล้วเท่ากันหมด = ไม่มี hierarchy คนเข้ามาไม่รู้จะมองตรงไหนก่อน
ตัวอย่าง: หน้า pricing ตอนเบลอ ปุ่ม "สมัคร" ต้องเด้งสุด ถ้าเบลอแล้วปุ่มจมไปกับ feature list = คนหาทางกดไม่เจอ
2. Remove until it breaks — ไล่ลบทีละชิ้น จนหน้าเริ่มพัง
วิธี: หยิบทีละองค์ประกอบออก — เส้นขอบ เงา ไอคอน พื้นหลัง gradient ลบแล้วความหมายยังอยู่มั้ย
ลบได้โดยไม่เสียความหมาย = มันไม่เคยจำเป็น มันคือ noise ลบแล้วหน้าพัง = อันนั้นแหละของจริง เก็บไว้
UI ส่วนใหญ่คือ Pareto — 80% ของของบนหน้า คุมความหมายแค่ 20% ลบ 80% นั้นทิ้ง สิ่งที่เหลือถึงจะคม
ตัวอย่าง: card ที่มีทั้งเส้นขอบ + เงา + พื้นเทา — เอาออกสองอย่าง เหลือเงาบางๆ อย่างเดียว ส่วนใหญ่ดูดีขึ้น
3. Copy test — ปิดดีไซน์ออกหมด เหลือแต่ตัวอักษร
วิธี: ลองอ่านเฉพาะ text บนหน้า ไม่มองสีไม่มอง layout — เนื้อหามันขายตัวเองได้มั้ย
อ่าน copy เปล่าๆ แล้วยังเข้าใจ ยังน่ากด = ดีไซน์แค่เสริม ✓ ถ้าต้องพึ่ง gradient กับ animation ถึงจะน่าสนใจ = ตัว product มันอ่อน ดีไซน์แค่กลบ
ตัวอย่าง: hero ที่พาดหัวว่า "Platform ที่ดีที่สุด" — ปิดดีไซน์แล้วมันว่างเปล่า ต่อให้ใส่ gradient สวยแค่ไหนก็กลบความกลวงไม่ได้
4. Emotional register — หน้านี้ควรให้ความรู้สึกอะไร แล้วมันให้จริงมั้ย
วิธี: เขียน register ที่ต้องการเป็นคำก่อน (เร็ว / เชื่อถือ / สนุก / เรียบหรู) แล้วดูว่าดีไซน์พาไปทางนั้นจริงมั้ย
เครื่องมือเทรดควรรู้สึก "เร็ว เชื่อถือได้" ไม่ใช่ "น่ารักสนุกสนาน" ดีไซน์ที่สวยแต่ผิด register = สวยผิดที่
ตัวอย่าง: แอปการเงินที่ใช้ฟอนต์กลมๆ สีพาสเทล มันสวย แต่สื่อ "ของเล่น" ไม่ใช่ "เงินคุณปลอดภัย" — register ขัดกับงาน
ลำดับมันสำคัญกว่าตัวเลนส์:
brandbook = กำหนดเอกลักษณ์ ตัดสินว่างานนี้คืออะไร (ทำก่อน gen)
4 เลนส์ = บังคับให้ทุกหน้าตรงเอกลักษณ์นั้น (ระหว่าง gen)
checklist ai-slop = กันไม่ให้หลุดไป default (ก่อน ship)
คนส่วนใหญ่เริ่มที่ checklist — ไล่ลบ gradient ลบเงา แต่ไม่เคยกำหนดเอกลักษณ์ก่อน เลยได้หน้าที่ "ไม่ผิด" แต่ก็ "ไม่มีตัวตน"
ของจริงเริ่มจากบนสุด ไม่ใช่ล่างสุด
เลนส์พวกนี้แหละที่ผมป้อนกลับให้ AI ตอน gen หน้าถัดไปของเว็บ
ไม่ใช่สั่ง "ทำให้สวย" — สั่ง "หน้านี้ squint แล้วต้องเหลืออะไร / register ต้องเป็นแบบไหน"
AI ไม่รู้ว่าอะไรสวย แต่มันรันเลนส์ตามได้ ถ้าเราบอกเลนส์ให้มัน — มันจะ generic แค่ไหน อยู่ที่เราป้อนอะไรเข้าไป
ลองหยิบหน้าที่เพิ่ง gen มา รันทั้ง 4 เลนส์ดู
ส่วนใหญ่จะติดข้อ 2 (เต็มไปด้วยของที่ลบได้) กับข้อ 4 (register ผิด)
แก้สองอันนี้ก่อน หน้าก็หลุดความ generic ไปได้เยอะ
gen ด้วย AI ได้ แต่ "เอกลักษณ์" ต้องคุณกำหนดเอง
AI เก่งเรื่องทำตามภาษา แต่มันคิดภาษาให้คุณไม่ได้ — นั่นแหละงานของคุณ
อย่าเริ่มจากถามว่าหน้าสวยมั้ย เริ่มจากถามว่างานนี้มีเอกลักษณ์ดีไซน์แบบไหน บอกเลย
อยากเห็นของจริง เปิด isagi0x.com แล้วลองรัน 4 เลนส์ทับดู
🔗 design-taste skill: github.com/somnus0x/agt-skill-pack
ใครเอา 4 เลนส์ไปรันกับหน้าตัวเอง มาเล่าให้ฟังว่าติดข้อไหนเยอะสุด